Zasłyszane.
Intel CEO: “We need antivirus, can someone buy me McAfee?”
<Few hours later>
CIO: “Done.”
CEO: “Great, which version?”
CIO: “Version … ?”
Nie jestem w stanie zrozumieć, czemu polskie serwisy tak bardzo boją się udostępniać zgromadzone przez siebie dane poprzez API. Zastanawiam się, z czego to wynika?
Mówię to z perspektywy programisty, który na codzień pracuje przy platformie blogowej, która jako pierwsza około 9 lat temu udostępniła API. Przyczyniło się to do jej sukcesu na rynku. Zdarza mi się także pisać API, korzystać z nich, pisać biblioteki do obsługi ich, publikować przykłady. Nawet udało mi się wygrać MacBooka w konkursie na najlepszą aplikację zewnętrzną dla Grona.
Bez dwóch zdań króluje Blip ze swoim API oraz forem dyskusyjnym, gdzie programiści Blipa się udzielają. Twórca Blipa zadbał o dobre kontakty z deweloperami, co zaowocowało dziesiątkami dodatków do Blipa. Nic dziwnego, że Blip stał się tak bardzo popularny. Flaker też ma jakieś interfejs programistyczny, ale sama nazwa mnie odstrasza od serwisu. Blip FTW, zwłaszcza, kiedy planują wielkie zmiany w serwisie.
Wniosek z API Blipa: technologia, kontakt z deweloperami oraz ewangelizacja.
Grono swego czasu udostępniło API dla aplikacji zewnętrzynych. Ogłosili konkurs z fajnymi nagrodami, trochę prac napłynęło i nawet ktoś tam wygrał. Z dniem zakończenia konkursu wszystko zamarło, nie powstawały żadne nowe aplikacje. Ekipa Grona nie miała pomysłu na ich dalsze wykorzystanie, zrobili dokładnie nic. Kiedy Grono zaczęło przeżywać masowy exodus użytkowników, zaatakowali jeszcze raz z API à la Facebook – nie pomogło. Nie mogę się teraz do tego dokopać, ale była aplikacja odrzucona przez Grono, ponieważ integrowała się z serwisem konkurencyjnym. Dziwię się, że Grono jeszcze funkcjonuje.
Mamy jeszcze naszego lokalnego giganta Allegro, które jest wręcz uroczo staromodne ze swoim interfejsem programistycznym w SOAP. Są to nieznane mi zakątki internetów, lecz wygląda prężnie. Technologia – jest, ewangelizacja – ?, duża kasa – jest. Proste, no nie?
Interesują mnie tylko dwa serwisy. Pierwszy to król polskich portali społecznościowych. Nie widzą, że wczesna większość powoli odnajduje się na Facebooku? Nie widzą, że to oni mają lepszy CTR? Wątpię. Nasza-klasa interesuje mnie tylko z jednego powodu: duża baza użytkowników, czyli potencjalne pieniądze. Komuś Farmville? Quizy?
Drugi serwis to Gastronauci, niszowy serwis o knajpach z największą bazą recenzji w Polsce. Plotki głoszą, że gdzieś istnieje ich API (jeśli coś wiesz to podeślij mi info), nawet aplikacja na iPhone się szykuje. Dlaczego zwlekają z jego publikacją?
Jest kryzys. Może jeszcze tak mocno nie dotknął branży IT jak sektora bankowego. Ale już idzie wielkimi krokami. Zwiastują już to pierwsze jaskółki jak ta powyższa 
.
Znalezione na jakiś czas temu na MIMUWie.
Bo dzień należy rozpoczynać dobrze.
Wiem, że na to czekałeś od dawna. Wiem, że nie mogłeś skoncentrować się rano, kiedy to przecierałeś oczy, a do twoich żył dopiero napływały pierwsze łyki kawy (czytaj americano z mlekiem z syropem orzechowym). Przecież nie mogłeś upaść tak nisko, żeby otworzyć plotek.pl, kozaczek.pl – mówiłeś do siebie.
Dla nas geeków odwiedzanie codziennie tych samych serwisów, żeby tylko sprawdzić co nowego na stronie, jest bolesną stratą czasu. Dlatego ochoczo używamy przeróżnych czytników kanałów. Z tego powodu bardzo mnie zasumuciło, kiedy to o2 zdecydowało się na likwidację kanału RSS z Pudelka .
Trzeba było temu zaradzić. Napisałem skrypt, który chodzi po Pudelku, agreguje notki i tworzy kanał RSS. Panie i Panowie, oto Pudelek Nieoficjalnie:
Technikalia:
Skrypt zarówno agreguje notki znajdujące się na głównej stronie Pudelka, a także fotonotki, które znajdują się po prawej stronie. Skrypt odpalany jest raz na godzinę, więc miejcie to na uwadze.
Kod źródłowy skryptu na licencji MIT umieściłem na http://github.com/wiktor/pudelek/tree/master. Możecie bawić się nim do woli . Jeśli zrobicie na jego podstawie coś fajnego to dajcie mi znać.
Porządkując swoje rzeczy po przeprowadzce znalazłem swój notatnik z Java Developer Day 2008, która odbyła się w październiku w Krakowie. Najmocniejszymi jej punktami były prezentacje Teda Newarda i Neala Forda oraz afterparty .
Ted Neward powiedział, że nie ma sensu dzielić metodyk zarządzania na kaskadowe czy na lekkie vel zwinne. Czemu? I tak wszyscy stosują metodologię WHISKY – Why the Hell Isn’t Somebody Koding Yet? No cóż…
Drugi równie dobry tekst opowiedział Ted Neward o tym, jak koduje Bóg:
person = Person.new( but we don't know the constructor arguments ) so... we are using factory method instead
W ostatnie wakacje z dobrze skonfigurowanego Windowsa XP przerzuciłem się na Maka. Nigdy za bardzo nie narzekałem na Windowsa. U mnie działał, co nie było chyba częstym zjawiskiem. Od jakiegoś czasu wzbiera się we mnie frustracja, kiedy patrzę wstecz na moje poprzednie życie 
. Ponieważ obecnie jestem w trakcie pisania magisterki to posiadam nieskończone pokłady wolnego czasu. Najwyższy czas z siebie wszystko wyrzucić.
Rzut oka na wygląd mojego Windowsa, żeby się przekonać, że Maki już mi wcześniej chodziły po głowie. Nie będę wspominał o ilości pracy, którą trzeba poświęcić, żeby z Windows XP zrobić sensowne środowisko programistyczne, co widać na obrazku wyżej.
Kiedy programista siada do czystej kopii Windowsa, nieważne czy XP czy Vista, to pierwszym odruchem jest (a przynajmniej powinno być) zainstalowanie Cygwina. Czynność wręcz obowiązkowa i nikt nie mnie przekona, że ponieważ mamy cudowne IDE to już nic nam nie potrzeba. Naprawdę samo IDE wystarcza? Naprawdę, naprawdę?
W takim razie prosty test: Jak policzyć liczbę linijek kodu w projekcie? (najlepiej na konsolce oczywiście) Pamiętam, że podczas pisania Zespołowego Projektu Programistycznego (można patrzeć na to, jak na licencjat) na UW ciągle z kolegami sprawdzaliśmy, ile już linijek kodu mamy. No bo 20 tysięcy to był dopiero porządny wynik .
Wracając do Cygwina. Mimo że sprawuje się on znakomicie to jednak estetyką nie powalał.
Jest po prostu brzydki i zawsze będzie tylko imitacją konsolki unikowej. Tym samym przechodzę do kolejnej rzeczy, z jaką chce się rozprawić.
Aż nie wiem, od czego zacząć. OK, pokopię leżącego, czyli Vista. Nie będę się przecież czepiał, że okienka z edycją zmiennej środowiskowej nadal nie można rozciągnąć, co doprowadza do szału. O masowej adopcji WPF także nie będę wspominał. Przytoczę tylko kawałek postu pt. Where are the native Vista apps?, gdzie Eric Burke pisze:
Vista supports hardware-accelerated graphics. WPF seems to support really cool things like vector-based UIs. [...]
How can Microsoft expect third parties to develop Vista-specific apps if the bundled utilities (chodzi o Paint i Notepad) don’t even take advantage of Vista features? This is incredibly hard to understand.
Good luck, Microsoft. I’m typing this on my new MacBook Pro, and it looks like I have plenty of native Cocoa apps from which to choose.
Wcześniej brak w pełni natywnych aplikacji mi nie przeszkadzał. Ale odkąd przesiadłem się na Maka dostrzegłem ich urok. Spójność wyglądu systemu operacyjnego i aplikacji jest bardzo miła dla oka oraz nie rozprasza. Dopiero teraz zrozumiałem istotę i potrzebę stworzenia biblioteki SWT, na którym oparty jest Eclipse. Aplikacje oparte na SWT będą lepiej prezentować się niż konkurencyjne napisane w Swingu. Sam pisałem aplikacje Swingowe (np. Symulator Sieci Petriego). Dlatego wiem, ile energii i pracy trzeba włożyć, żeby aplikacja napisana w oparciu o Swinga ładnie wyglądała. A tak poważnie to czy aplikacje desktopowe przeznaczone dla zwykłego użytkownika powstają w Javie, w Swingu? Poważnie?
W Cupertino udało się stworzyć system, który nie ssie. Globalny, systemowy słownik dostępny w każdej aplikacji (tak, tak, jest to bardzo ważne), ujednolicony system notyfikacji poprzez aplikację Growl, czy innowacyjne pomysły na interakcje z użytkownikiem jak Quicksilver to tylko kilka przykładów małych rzeczy, które cieszą na Maku. Przy okazji to jeśli ktoś jest zainteresowany, czym jest Quicksilver to skromnie polecam swoją prezentację o Quicksilverze.
Powszechne w Polsce skojarzenie dotyczące Maków jest tragiczne , ale mimo to trzeba robić coming out i łamać te stereotypy . Więc czas na głupiutkie argumenty. Zacznijmy od konferencji i dużych firm. Nie ważne, czy spojrzy się na zdjęcia z RailsConf czy z JavaOne, to zawsze Maki tam przeważają. W Google’u 6 tysięcy na 20 tysięcy pracowników wybiera Maka. Jeszcze nie przekonany?
Papa Windows!
Myślałem, że zejdę, jak to zobaczyłem podesłany przez kolegę post na grupie pl.comp.lang.java:
Musze poprawic czyjs kod i pozmianach ktorych dokonalem zaczal mi leciec
dziwny wyjatek:Config.PROFILERR[DO_INSERT[articleList]][Pocz±tek] Start.
14:49:11,245 INFO [STDOUT] java.sql.SQLException: NotImplemented
14:49:11,247 INFO [STDOUT] at pl.eo.core.sql.Connection.prepareStatement(Connection.java:134)
14:49:11,247 INFO [STDOUT] at pl.eo.apps.cms.sql.CommonSQL.Article_loadCategoriesForArticleAndVersion(CommonSQL.java:769)
14:49:11,247 INFO [STDOUT] at pl.eo.apps.cms.Article.loadByResultSet(Article.java:845)
14:49:11,247 INFO [STDOUT] at pl.eo.apps.cms.Article.loadByResultSet(Article.java:742)poszperalem i znalazlem zrodlo wyjatku:
public PreparedStatement prepareStatement(String sql,int AutoGeneratedKeys)
throws SQLException {
throw new SQLException(“NotImplemented”);
}zamienilem to na:
public PreparedStatement prepareStatement(String sql,int AutoGeneratedKeys)
throws SQLException {
throw new SQLException(“Implemented”);
}ale nie pomoglo, dalej nie dziala. Ma ktos pomysl dlaczego?
Jest to lepsze niż motyw wstawiania nowych rekordów do bazy danych… poprzez dodawanie nowych kolumn (autentyk!).
W piątek na stronach technicznego blogu grono.net opublikowano wyniki konkursu na najlepszy widget dla grona. Praca mojego autorstwa – Pięciosłówek – zdobyła pierwsze miejsce!
Co to jest Pięciosłówek? Prosta aplikacja, dzięki której możesz opisać swoich znajomych (z grona) w dokładnie pięciu słowach. Pyszna zabawa . Pięciosłówek działa jako zwykła aplikacja internetowa, a także jako gadżet dla iGoogle, jako sideBar dla Firefoxa oraz jako widget dla Netvibes.
Teraz trochę techno-informacji. Aplikacja została napisana w oparciu o Ruby on Rails. Przy okazji napisałem bibliotekę RGrono, która rozmawia z API gronowym (tylko w tym zakresie, który potrzebowałem). Jak będę miał trochę czasu wolnego (tiaaa….) to dopiszę brakującą funkcjonalność i upublicznię RGrono.
AKTUALIZACJA (11-02-2008)
W zawiązku z pomówieniami dotyczącymi mojego projektu Pięciosłówek postanowiłem zamieścić krótkie oświadczenie.
Przyznaję, że kolorystyka oraz jedna grafika były wzorowane na serwisie Pownce. Jednocześnie pragną przypomnieć, że w kontekście całej aplikacji rzeczy te nie miały większego znaczenia. Podkreślam także, że Pięciosłówek nie ma nic wspólnego z pomysłami serwisu Pownce.
Ponadto pragnę poinformować, że rozmawiałem z Pownce. Poniżej przedstawiam odpowiedź:
Hi Wiktor. Thanks for contacting us about this issue. If possible, please change the graphics that are taken directly from Pownce’s interface. Otherwise, if you’d just send us something really cool from Poland, we’ll consider the whole matter closed. Cool?
Pownce Inc.
1459 18th Street, Suite 142
San Francisco, CA 94107
USADaniel Burka
Interface Designer, Pownce
Chciałbym również podkreślić, że o całej zaistniałej sytuacji dowiedziałem się przypadkowo, gdyż inicjator pomówienia nie był stanie zawiadomić mnie o swoich podejrzeniach osobiście. Warto tu również zauważyć, że wszelkie insynuacje wychodzą od osoby całkowicie anonimowej. Nie miałem żadnych możliwości kontaktu z nią, rozmowy.
Jeżeli wystąpią jakiekolwiek inne wątpliwości dotyczące mojej pracy, proszę o bezpośredni kontakt ze mną.
Trzeba głośno powiedzieć: “wreszcie!”. Tak, od dzisiaj Gmail dostępny jest także poprzez protokół IMAP. Oficjalny wpis na blogu Gmaila jest tutaj, a wszystkie pytania dotyczące używania są tutaj.
Dlaczego ta informacja w ogóle jest istotna i co z niej wynika?
.Copyright © 2010 Mocna Kawa All rights reserved. Theme by Laptop Geek.
Nazywam się
Wiktor Gworek
i jestem gospodarzem tego bloga.