Tak, z rozpędu napisałem, że to currying… co nie zmienia postaci rzeczy, ze currying w Scali występuje .

Wyjaśnię przykład br do końca:
f x y => x + y (funkcja bierze 2 argumenty i zwraca ich sume)

succ = f 1 (ukonkretnienie pierwszego argumentu, typ succ to (int => int)

write succ 4 (wypisze 5)

Currying to taki bajer że napisa f x y => x + y montuje funkcję typu int => (int => int). Zamiast int*int => int jak w pascalu, po bożemu.

Ideę zweryfikowałem na 2 sporych projektach ( 4 m-ce x 4 os), miksując JEE + Adobe Flex 2. Generalnie ujdzie, ale:

w krótkim czasie programista nie jest w stanie być dobry w wiecej niż 1 technologii, mam na myśli bycie rzeczywiście świadomym języka, jego charakterystyki, dobryk praktyk etc.
konieczność przełączania się z języka do języka wybija z rytmu pracy
mimo prób rozdzielenia warstw oprogramowania niestety niektóre rzeczy musisz powielać
integracja bywa trudna, czasochłonna i nie działa zbyt wydajnie
proces budowania lub CI jest zdecydowanie trudniejszy

Smalltalk to było dopiero szaleństwo. Metody np:

labirynt go: there :with light :and

Piękne .

Muszę się zgodzić, że nieheterogeniczne środowiska są trudniejsze w utrzymaniu. Jest także to kwestia ludzi, którzy żeby poznać działanie aplikacji muszą znać kilka języków.

Mnie bardzo podoba się idea (nie weryfikowana jeszcze w praktyce) polyglot programming, gdzie używa się odpowiednich języków/technologii do pracy, np. Ruby on Rails do frontendu, Java jako backend. Czas wszystko zweryfikuje. Ja wierzę w tą ideę.

Podstawa to podstawy. O ile pamiętam w takim języku jak Smalltalk operatory były tak naprawdę metodami, więc nie jest to nic nowego.

Kolejne języki nie wprowadzają tak naprawdę nic nowego poza kompilacjami istniejących już i stosowanych paradygmatów programowania w różnych proporcjach.

Warto byłoby się zastanowić raczej nad pytaniem “Dlaczego scala może ułatwić tworzenie oprogramowania ? Dlaczego miałaby się dobrze przyjąć?” Moim zdaniem heterogeniczne środowiska (powiedzmy Java + Scala) znakomicie podnoszą kłopotliwość tworzenia (złożonych) systemów informatycznych, zwłaszcza w kontekście zespołowej pracy i późniejszego utrzymania.

lub używając ‘zmiennej magicznej’:
$, = “\n”;
print @lista;

Python:
print “\n”.join (lista)